شما در دنيا باقى مىمانند غمى به دل راه دهيد . تقديم « خوف » بر « حزن » نيز ممكن است به همين ملاحظه باشد كه نگرانى انسان با ايمان بيشتر از حوادث آينده ، مخصوصا دادگاه محشر است . بعضى نيز گفته‌اند ترس و خوف در برابر عذاب است ، و اندوه و حزن در برابر از دست رفتن ثواب ، و فرشتگان الهى آنها را به لطف پروردگار در هر دو قسمت اميدوار مىسازند . 3 - تعبير به « * ( كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ) * » ( وعده داده مىشديد ) تعبير جامعى است كه همه اوصاف بهشت را در نظر مؤمنان با استقامت تداعى مىكند ، يعنى بهشت با تمام اوصافى كه شنيده‌ايد ، با حور و قصورش ، و با مواهب معنوى و روحانيش ، با نعمتهاى بسيار گرانقدرى كه به گفته قرآن هيچكس از آن آگاه نيست ، و به ذهن كسى خطور نكرده ، ( فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ ) ( الم سجده 17 ) همه و همه در اختيار شما است . 4 - در چهارمين مژده فرشتگان خود را يار و ياور مؤمنين در دنيا و آخرت معرفى مىكنند كه در حقيقت نقطه مقابل آيات گذشته است كه كفار بى ايمان از اوليا و رهبران گمراه و اغواگر ناله سر مىدهند ، و مىخواهند در دوزخ از اين ناپاكان انتقام بگيرند . 5 - تفاوت در ميان بشارت پنجم و ششم اين است كه در پنجم به آنها مىگويند آنچه دلتان بخواهد در آنجا هست ، و خواستن شما و فراهم گشتن آن يكى است ولى مىدانيم تعبير به « تشتهى انفسكم » معمولا در لذات مادى به كار مىرود ، در حالى كه « ما تدعون » ( آنچه بخوانيد ) به معنى تقاضاهاى معنوى و مواهب و لذات